Beli tartuf (Tuber magnatum)

   Beli tartuf je po svojim osobinama daleko ispred svih ostalih vrsta tartufa pa samim tim spada u jednu od najcenjenijih i najskupljih gljiva na svetu. Najveći do sada pronađen primerak težio je 1,31 kg. Prosečna veličina plodonosnih tela je oko 20 gr, mada se kod nas mogu naći i dosta krupniji primerci. Uglavnom su nepravilno okruglog oblika sa manjim ili većim kvrgama što zavisi od tipa zemljišta gde raste kao i vrste biljke sa kojom je u simbiozi. Pokožica je glatka bez bradavičastih izraštaja žućkasto – beličaste ili – zelenkaste boje. Na poprečnom preseku meso je najčešće u raznim nijansama ružičaste boje sa izuvijanim beličastim venama. Njegov miris je intezivan i jači od mirisa drugih tartufa. Boju i miris određuje biljka sa kojom se nalazi u simbiozi. Kod nas se može naći pre svega u dolinskim šumama. Nalažen je na skoro svim tipovima zemljišta. Jedan od glavnih preduslova za rast tartufa je hemijski sastav zemljišta odnosno njegova ph vrednost. U našim uslovima beli tartufi najbolje uspevaju na zemljištima blago kisele do neutralne reakcije.
Beli tartuf se najčešće nalazi u zajednici (mikorizi ) sa hrastom i topolom.
Sazrevanje plodonosnih tela traje obično od polovine septembra do kraja decembra a za vreme blagih zima i do polovine januara.
 

   Crni jesenji tartuf (Tuber macrosporum)

   Crni jesenji tartuf je izuzetno cenjena gljiva čiji miris umnogome podseća na miris belog tartufa sa kojim ima još dosta zajedničkih osobina. Oblik plodonosnog tela je okrugao ili nepravilno okruglog oblika sa blagim kvrgama. Na površini se nalazi peridija rđasto-crne boje sa sitnim bradavicama. Na poprečnom preseku je tamno smeđe boje sa nepravilno izuvijanim belim tankim žilama. Raste na istim ili sličnim staništima ali za razliku od belog može se naći i na terenim sa nešto većom nadmorskom visinom. U pogledu fizičko-hemijskog sastava zemljišta nešto je tolerantniji tako da se odlikuje većom rasprostranjenošću u odnosu na beli tartuf.
Ulazi u mikorizu sa hrastom i topolom.
Plodonosna tela sazrevaju od septembra pa do kraja januara.
 

   Letnji tartuf (Tuber aestivum)

   Ova vrsta crnog tartufa dozreva u leto po čemu je i dobio naziv. Oblik plodonosnog tela je nepravilno okrugao sa blagim kvrgama. Peridija je tamno mrke ili crne boje sa krupnim bradavičastim izraštajima. Na poprečnom preseku je nešto svetlije braon boje sa krupnim belim žilama. Miris je ugodan i podseća na miris pečurke, osrednjeg kvaliteta. Prednost u odnosu na ostale vrste tartufa je široka ekološka valenca. Spada u jednu od najrasprostranjenijih vrsta tartufa. Možemo ga naći od dolinskih šuma preko brdskih terena pa sve do pojasa bukve.
Biljke sa kojima stupa u mikorizu su pre svega sve vrste hrastova, grab, leska, topola, lipa..
Plodonosna tela sazrevaju u toku leta pa sve do kasne jeseni.
 

   Zimski tartuf (Tuber brumale)
  
   Ova vrsta tartufa kod nas je poznata pod imenom zimski tartuf pre svega zbog vremena sazrevanja plodonosnih tela koje traje od početka novembra pa do sredine marta. Peridija tamno braon do crne boje sa sitnim bradavičastim izraštajima. Na poprečnom preseku je tamno sive boje sa širokim belim žilama. Miris mu je jak ali prijatan. Dosta rasprostranjena vrsta kod nas od dolinskih šuma pa sve do pojasa gde počinje da se javlja bukva.
Simbiontne vrste biljaka hrast, topola, grab, lipa.

   Tartuf sa jamicom (Tuber mesentericum)

   Konzumna vrsta tartufa ali ne tako cenjena pre svega zbog specifičnog hemijskog mirisa. Karakteristično za ovu vrstu je udubljenje sa donje strane. Okruglog ili neravilno okruglog oblika. Peridija je crne boje sa malim bradavicama. Na poprečnom preseku je braon-sive boje sa belim žilama. Dosta rasprostranjena, ali ne tako česta vrsta kod nas. Može se naći na karbonatnim terenima sa nešto većom nadmorskom visinom.
Stupa u mikorizu sa hrastom, grabom, bukvom.
Plodonosna tela sazrevaju od septembra do januara.