* Biologija tartufa



   Tartufi su mikorizne gljive koje obrazuju podzemna plodonosna tela, obično nepravilno okruglog oblika i mesnate konzistencije. Na površini plodonosnog tela nalazi se omotač (peridija) koja može biti glatka ili sa bradavičastim izraštajima u zavisnosti od vrste tartufa. Vegetativni oblik tartufa je micelija koja se sastoji od granatih niti–hifa. Životni ciklus tartufa počinje klijanjem spora iz kojih nastaju hife koje mogu dalje da se razvijaju jedino ako stupe u kontakt sa finim završecima korenovog sistema neke od viših biljaka. Spoj završetaka korenovog sistema i micelije gljive zove se mikoklena od koje dalje u zemljište polazi veliki broj hifa. Tako se biljka na efikasniji način snabdeva vodom i mineralnim materijama a zauzvrat gljiva dobija gotovu hranu (ugljene hidrate). Pošto žive pod zemljom prilikom sazrevanja tartufi ispuštaju mirise po kojima ih pronalaze brojne životinje i insekti koji se hrane ovom gljivom i na taj način resejavaju spore čime počinje novi životni ciklus tartufa.

* Rasprostranjenje

   Tartufi su veoma rasprostranjena grupa gljiva, optimalni uslovi za život su izmedju 40 i 50 stepeni geografske širine.

* Podela tartufa

   Osnovna podela tartufa je prema boji na bele tartufe, čija se plodonosna tela odlikuju glatkim omotačem i crne tartufe, kod kojih se na površini plodonosnog tela nalaze bradavičasti izraštaji.

* Vrste tartufa

   Na našim prostorima pronađeno je nekoliko desetina različitih vrsta tartufa od kojih nekoliko spada u sam vrh po kvalitetu:
                 * Beli tartuf (Tuber magnatum)
                 * Crni jesenji tartuf (Tuber macrosporum)
                 * Letnji tartuf (Tuber aestivum)
                 * Zimski tartuf (Tuber brumale)